Δύο κρίσιμα ζητήματα που αφορούν την καθημερινότητα, την υπηρεσιακή εξέλιξη και την επιχειρησιακή ετοιμότητα των Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (Π.Δ.Ε.) που στελεχώνουν τις Ειδικές Μονάδες (Ε.ΜΟ.Δ.Ε.), φέρνει στη Βουλή με αντίστοιχες ερωτήσεις της προς τον Υπουργό Κλιματικής Κρίσης και Πολιτικής Προστασίας, η Βουλευτρια Α' Θεσσαλονίκης του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ Κατερίνα Νοτοπούλου.
Οι Πυροσβέστες Δασικών Επιχειρήσεων (Π.Δ.Ε.), οι οποίοι στελεχώνουν τις Ειδικές Μονάδες Δασικών Επιχειρήσεων (Ε.ΜΟ.Δ.Ε.), αποτελούν κρίσιμο επιχειρησιακό πυλώνα του Πυροσβεστικού Σώματος, στην πρόληψη και αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών. Ωστόσο, η αποτελεσματικότητα του Σώματος προϋποθέτει ορθολογική διοίκηση του ανθρώπινου δυναμικού, αξιοκρατία και ευελιξία, στοιχεία που σήμερα περιορίζονται από γραφειοκρατικές αγκυλώσεις και ημίμετρα.
Μετά την ίδρυση και λειτουργία Ε.ΜΟ.Δ.Ε. σε πολλές περιοχές της χώρας, αλλά και ενόψει της ενίσχυσης του προσωπικού μέσω νέων προσλήψεων, αναδεικνύεται πλέον η ανάγκη θεσμοθέτησης ενός διαφανούς, αντικειμενικού και λειτουργικού συστήματος μεταθέσεων των Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων, το οποίο θα επιτρέπει την ικανοποίηση αιτημάτων μετάθεσης χωρίς να διαταράσσεται η επιχειρησιακή ετοιμότητα του Πυροσβεστικού Σώματος.
Το Πανελλήνιο Σωματείο Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (ΠΑ.Σ.ΠΥ.Δ.Ε.) προτείνει τη δημιουργία ηλεκτρονικής διαδικασίας υποβολής αιτήσεων επιθυμίας μετάθεσης μέσω της εφαρμογής «atomika.fireservice.gr», ώστε η Διεύθυνση Ανθρωπίνων Πόρων του Αρχηγείου του Πυροσβεστικού Σώματος να διαθέτει πλήρη εικόνα των υπαλλήλων που επιθυμούν να μετατεθούν και των Ε.ΜΟ.Δ.Ε. στις οποίες επιθυμούν να υπηρετήσουν.
Σύμφωνα με την πρόταση αυτή, οι μεταθέσεις θα πραγματοποιούνται με αντικειμενικά κριτήρια, βάσει σειράς κατάταξης και αρχαιότητας των αιτούντων, ενώ τα κενά που θα δημιουργούνται στις αντίστοιχες Ε.ΜΟ.Δ.Ε. θα καλύπτονται από τους νεοπροσλαμβανόμενους Πυροσβέστες Δασικών Επιχειρήσεων, στο πλαίσιο των νέων προσλήψεων που προγραμματίζονται.
Με τον τρόπο αυτό επιτυγχάνεται αφενός η δυνατότητα των ήδη υπηρετούντων Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων να υπηρετήσουν στον τόπο συμφερόντων τους ή πλησίον αυτού, στοιχείο που συμβάλλει ουσιαστικά στην οικογενειακή και κοινωνική τους σταθερότητα, και αφετέρου η διατήρηση της πλήρους επιχειρησιακής στελέχωσης των Ε.ΜΟ.Δ.Ε., χωρίς καμία επιβάρυνση της λειτουργίας του Πυροσβεστικού Σώματος.
Η πρόταση αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία, καθώς οι Ε.ΜΟ.Δ.Ε. λειτουργούν πλέον σε ολόκληρη σχεδόν την επικράτεια, γεγονός που επιτρέπει την καλύτερη αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού του Σώματος, μέσω ενός οργανωμένου συστήματος εσωτερικής κινητικότητας, χωρίς να αποδυναμώνεται καμία επιχειρησιακή μονάδα.
Η αποτελεσματική διοίκηση του ανθρώπινου δυναμικού προϋποθέτει διαδικασίες που συνδυάζουν την κάλυψη των υπηρεσιακών αναγκών με την αξιοκρατία, τη διαφάνεια και τη μέριμνα για τις οικογενειακές και κοινωνικές ανάγκες των στελεχών που υπηρετούν επί σειρά ετών σε ιδιαίτερα απαιτητικές επιχειρησιακές συνθήκες.
Ερωτάται ο αρμόδιος κ. Υπουργός:
1. Προτίθεστε να θεσμοθετήσετε μόνιμη, διαφανή και αντικειμενική διαδικασία μεταθέσεων για τους Πυροσβέστες Δασικών Επιχειρήσεων, μέσω ηλεκτρονικής υποβολής αιτήσεων επιθυμίας και αξιολόγησης αυτών με αντικειμενικά κριτήρια, όπως η αρχαιότητα και η σειρά κατάταξης;
2. Προτίθεστε να υιοθετήσετε την πρόταση του Πανελλήνιου Σωματείου Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων, ώστε τα κενά που θα προκύπτουν από τις μεταθέσεις των ήδη υπηρετούντων Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων να καλύπτονται από τους νεοπροσλαμβανόμενους συναδέλφους τους, διασφαλίζοντας ταυτόχρονα τόσο την επιχειρησιακή επάρκεια των Ε.ΜΟ.Δ.Ε. όσο και τη δυνατότητα των στελεχών να υπηρετούν στον τόπο συμφερόντων τους ή πλησίον αυτού;
«Ανάγκη τροποποίησης του πλαισίου πρόσθετης εργασίας των Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (Ε.ΜΟ.Δ.Ε.)»
Οι Πυροσβέστες Δασικών Επιχειρήσεων (Ε.ΜΟ.Δ.Ε.) αποτελούν την πλέον εξειδικευμένη δύναμη πρώτης γραμμής του Πυροσβεστικού Σώματος στην πρόληψη και αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών. Η αποστολή τους δεν περιορίζεται, αποκλειστικά, στην καταστολή των πυρκαγιών, κατά τις ημέρες υψηλού δείκτη επικινδυνότητας, αλλά περιλαμβάνει, καθημερινά, προληπτικές περιπολίες, επιτήρηση δασικών εκτάσεων, άμεση επέμβαση σε αρχόμενα συμβάντα, φύλαξη περιοχών για αποτροπή αναζωπυρώσεων και διαρκή επιχειρησιακή ετοιμότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου.
Με το άρθρο 117 του ν. 5281/2026 τροποποιήθηκε η περ. ια’ της παρ. 1 του άρθρου 24 του ν. 5246/2025 και αυξήθηκε ο ανώτατος ετήσιος αριθμός επιπλέον οκταώρων πρόσθετης υπηρεσίας από δεκαέξι (16) σε είκοσι τέσσερα (24). Η αύξηση αυτή αναγνωρίζει, έμμεσα, τις αυξημένες επιχειρησιακές ανάγκες του Πυροσβεστικού Σώματος και ειδικότερα των Ε.ΜΟ.Δ.Ε.
Ωστόσο, η ίδια διάταξη εξακολουθεί να προβλέπει ότι η πρόσθετη εργασία μπορεί να διατεθεί μόνο όταν ο ημερήσιος δείκτης επικινδυνότητας πυρκαγιάς είναι υψηλός (3), πολύ υψηλός (4) ή κατάσταση συναγερμού (5).
Στην πράξη, όμως, οι πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες των Ε.ΜΟ.Δ.Ε. δεν εξαντλούνται στις ημέρες αυτές. Ιδιαίτερα κατά την αντιπυρική περίοδο, απαιτείται συχνά η εκτέλεση πρόσθετων περιπολιών, η ενίσχυση της επιτήρησης, η διατήρηση αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας και η αντιμετώπιση αναζωπυρώσεων ακόμη και σε ημέρες κατά τις οποίες ο ημερήσιος δείκτης επικινδυνότητας δεν ανέρχεται στο επίπεδο 3. Οι πραγματικές συνθήκες στο πεδίο, οι τοπικές ιδιαιτερότητες, οι μετεωρολογικές μεταβολές και οι υπηρεσιακές ανάγκες δεν αποτυπώνονται πάντοτε, πλήρως, στον ημερήσιο χάρτη πρόβλεψης κινδύνου.
Η πρόσφατη μεγάλη πυρκαγιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, η οποία κινητοποίησε επί πολλές ώρες ισχυρές επίγειες και εναέριες πυροσβεστικές δυνάμεις, ανέδειξε για ακόμη μία φορά τον καθοριστικό ρόλο των πυροσβεστών πρώτης γραμμής και την ανάγκη διαρκούς ενίσχυσης της επιχειρησιακής τους ετοιμότητας και ευελιξίας.
Παράλληλα, το Πανελλήνιο Σωματείο Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (ΠΑ.Σ.ΠΥ.Δ.Ε.) έχει ζητήσει την τροποποίηση της σχετικής διάταξης, ώστε η δυνατότητα παροχής πρόσθετης εργασίας στους υπαλλήλους των Ε.ΜΟ.Δ.Ε. να μην εξαρτάται αποκλειστικά από την εμφάνιση δείκτη επικινδυνότητας 3 στους ημερήσιους χάρτες, αλλά να μπορεί να ενεργοποιείται και όταν αυτό επιβάλλεται από τις πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες που διαπιστώνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Η δυνατότητα λήψης αποφάσεων με βάση τις πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες από τον εκάστοτε Διοικητή της οικείας Πυροσβεστικής Διοίκησης συνιστά στοιχείο αποτελεσματικής διοίκησης και ευελιξίας, ιδίως σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπου οι ανάγκες μεταβάλλονται διαρκώς και δεν είναι δυνατόν να αποτυπώνονται πλήρως σε έναν γενικό ημερήσιο δείκτη επικινδυνότητας.
Η επιλογή της Κυβέρνησης να αυξήσει μεν τον αριθμό των επιτρεπόμενων επιπλέον οκταώρων, διατηρώντας όμως έναν ιδιαίτερα περιοριστικό μηχανισμό ενεργοποίησής τους, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την αποτελεσματικότητα της ρύθμισης. Ενώ αναγνωρίζονται οι αυξημένες ανάγκες του Πυροσβεστικού Σώματος, οι αρμόδιες διοικήσεις εξακολουθούν να στερούνται της απαιτούμενης ευελιξίας να αξιοποιούν το προσωπικό όταν οι πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες το επιβάλλουν.
Ερωτάται ο αρμόδιος κ. Υπουργός:
1. Προτίθεστε να τροποποιήσετε την περ. ια’ της παρ. 1 του άρθρου 24 του ν. 5246/2025, όπως ισχύει μετά το άρθρο 117 του ν. 5281/2026, ώστε η δυνατότητα εκτέλεσης πρόσθετης εργασίας των υπαλλήλων των Ε.ΜΟ.Δ.Ε. να μην εξαρτάται αποκλειστικά από την εμφάνιση δείκτη επικινδυνότητας 3, 4 ή 5, αλλά να μπορεί να εγκρίνεται και βάσει τεκμηριωμένων επιχειρησιακών αναγκών που διαπιστώνονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Πυροσβεστικού Σώματος;
2. Έχετε εξετάσει τις σχετικές προτάσεις του Πανελλήνιου Σωματείου Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (ΠΑ.Σ.ΠΥ.Δ.Ε.) και ποιος είναι ο σχεδιασμός της για τη συνολική ενίσχυση της επιχειρησιακής λειτουργίας και της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ε.ΜΟ.Δ.Ε.;
Οι ερωτήσεις όπως κατατέθηκαν
Αθήνα, 7 Ιουλίου 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ
Προς την Υπουργό Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας
Θέμα:« Απουσία ολοκληρωμένης Εθνικής Στρατηγικής για τη Νεολαία, ενόψει της διαμόρφωσης του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής για τη Νεολαία μετά το 2027»
Η νέα γενιά της Ευρώπης βρίσκεται σήμερα στο επίκεντρο μιας κρίσιμης συζήτησης για το μέλλον των δημόσιων πολιτικών που την αφορούν. Οι διαδοχικές οικονομικές, υγειονομικές, ενεργειακές και γεωπολιτικές κρίσεις της τελευταίας δεκαετίας, σε συνδυασμό με τις ραγδαίες τεχνολογικές και δημογραφικές εξελίξεις, έχουν αναδείξει την ανάγκη διαμόρφωσης μιας νέας, ολιστικής προσέγγισης για τη Νεολαία, η οποία δεν θα περιορίζεται σε αποσπασματικές δράσεις αλλά θα ενσωματώνει τη διάσταση της νέας γενιάς σε κάθε δημόσια πολιτική.
Στο πλαίσιο αυτό, η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει ήδη ξεκινήσει τη συζήτηση για το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο πολιτικής για τη Νεολαία που θα διαδεχθεί την Ευρωπαϊκή Στρατηγική για τη Νεολαία 2019-2027. Κατά την πρόσφατη συνεδρίαση του Συμβουλίου Υπουργών Παιδείας, Νεολαίας, Πολιτισμού και Αθλητισμού της Ευρωπαϊκής Ένωσης, επιβεβαιώθηκε ότι η νέα στρατηγική θα δώσει ιδιαίτερη έμφαση στη συμμετοχή των νέων στη δημοκρατική ζωή, στην κοινωνική ένταξη, στην ψυχική υγεία, στην πρόσβαση σε ποιοτική εργασία και αξιοπρεπή στέγαση, στην ενίσχυση της ενεργού πολιτειότητας και στη διαμόρφωση πολιτικών που θα σχεδιάζονται με τους νέους και όχι απλώς για τους νέους.
Αντίστοιχα, η Ευρωπαϊκή Εβδομάδα Νεολαίας 2026, ανέδειξε ως κεντρικό μήνυμα την ανάγκη ουσιαστικής συμμετοχής των νέων στη λήψη αποφάσεων και την ενίσχυση της εμπιστοσύνης τους στους δημοκρατικούς θεσμούς, υπογραμμίζοντας ότι οι πολιτικές για τη Νεολαία οφείλουν να είναι οριζόντιες, διατομεακές και μακροπρόθεσμες.
Οι ευρωπαϊκές αυτές εξελίξεις αποκτούν ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα μας, καθώς το δεύτερο εξάμηνο του 2027, η Ελλάδα θα αναλάβει την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και θα κληθεί να συμβάλει ενεργά στη διαμόρφωση και προώθηση των νέων ευρωπαϊκών πολιτικών για τη νέα γενιά. Ωστόσο, την ίδια στιγμή που η Ευρώπη επανασχεδιάζει, συνολικά, τις πολιτικές της για τους νέους, η ελληνική πραγματικότητα εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από την απουσία ενός συνεκτικού και επικαιροποιημένου εθνικού σχεδίου για τη Νεολαία.
Οι νέοι και οι νέες στη χώρα μας βρίσκονται αντιμέτωποι με πολλαπλές και αλληλένδετες προκλήσεις που επηρεάζουν άμεσα τις δυνατότητές τους να σχεδιάσουν το μέλλον τους με ασφάλεια και προοπτική. Η στεγαστική κρίση έχει μετατραπεί σε έναν από τους σημαντικότερους παράγοντες αναβολής της οικονομικής και κοινωνικής αυτονόμησης των νέων. Η συνεχής αύξηση των ενοικίων, η περιορισμένη προσφορά οικονομικά προσιτής κατοικίας και η εκτόξευση του κόστους διαβίωσης καθιστούν ολοένα δυσκολότερη την αποχώρηση των νέων από την πατρική κατοικία, τη δημιουργία ανεξάρτητου νοικοκυριού και, κατ’ επέκταση, τον οικογενειακό τους προγραμματισμό. Παράλληλα, η ελληνική αγορά εργασίας εξακολουθεί να χαρακτηρίζεται από υψηλά ποσοστά επισφαλούς απασχόλησης, χαμηλές αμοιβές, περιορισμένες προοπτικές επαγγελματικής εξέλιξης και σημαντικές δυσκολίες πρόσβασης των νέων σε ποιοτικές και σταθερές θέσεις εργασίας. Η ποιότητα της απασχόλησης εξακολουθεί να αποτελεί κρίσιμο ζητούμενο, ενώ χιλιάδες νέοι επιστήμονες εξακολουθούν να αναζητούν καλύτερες συνθήκες εργασίας και διαβίωσης στο εξωτερικό, με αποτέλεσμα το φαινόμενο του brain drain να εξακολουθεί να στερεί από τη χώρα πολύτιμο ανθρώπινο δυναμικό.
Την ίδια στιγμή, η ψυχική υγεία των νέων αναδεικνύεται σε ένα από τα πλέον κρίσιμα ζητήματα δημόσιας πολιτικής. Οι επιπτώσεις της πανδημίας, η οικονομική ανασφάλεια, οι πιέσεις της καθημερινότητας, η αβεβαιότητα για το μέλλον και η δυσκολία πρόσβασης σε κατάλληλες υπηρεσίες υποστήριξης έχουν εντείνει τα προβλήματα άγχους, κατάθλιψης και κοινωνικής απομόνωσης που αντιμετωπίζει ένα σημαντικό μέρος της νέας γενιάς. Παράλληλα, η έξαρση περιστατικών βίας μεταξύ ανηλίκων, σχολικού εκφοβισμού, διαδικτυακής βίας και νεανικής παραβατικότητας αναδεικνύει την ανάγκη ολοκληρωμένων πολιτικών πρόληψης και ενδυνάμωσης των νέων, οι οποίες δεν μπορούν να περιορίζονται σε αποσπασματικές ή αποκλειστικά κατασταλτικές παρεμβάσεις, αλλά απαιτούν διατομεακό σχεδιασμό, συνεργασία των αρμόδιων φορέων και ουσιαστική συμμετοχή της ίδιας της νέας γενιάς.
Εξίσου σημαντικό είναι και το ζήτημα της δημοκρατικής συμμετοχής των νέων. Η ενίσχυση της εμπιστοσύνης στους δημοκρατικούς θεσμούς, η καλλιέργεια της ενεργού πολιτειότητας, η συμμετοχή στη λήψη αποφάσεων και η ουσιαστική ενδυνάμωση των οργανώσεων νεολαίας αποτελούν πλέον βασικούς στόχους των ευρωπαϊκών πολιτικών. Η ενεργός συμμετοχή των νέων δεν μπορεί να εξαντλείται σε περιστασιακές διαβουλεύσεις, αλλά απαιτεί θεσμοθετημένους μηχανισμούς διαλόγου, διαβούλευσης και συνδιαμόρφωσης των πολιτικών που τους αφορούν.
Όλες οι παραπάνω προκλήσεις επιβεβαιώνουν ότι οι πολιτικές για τη Νεολαία δεν μπορούν πλέον να αντιμετωπίζονται ως ένα σύνολο μεμονωμένων δράσεων διαφορετικών υπουργείων. Αντίθετα, απαιτούν μια ολοκληρωμένη, διατομεακή και μακροπρόθεσμη Εθνική Στρατηγική, με σαφείς στόχους, συγκεκριμένους δείκτες αξιολόγησης, εξασφαλισμένους πόρους και σταθερούς μηχανισμούς παρακολούθησης της εφαρμογής της.
Η ανάγκη για μια ολοκληρωμένη πολιτική για τη Νεολαία αναγνωρίζεται πλέον όχι μόνο από τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αλλά και από τα ίδια τα κράτη-μέλη, τα οποία τα τελευταία χρόνια προχωρούν στην αναθεώρηση των εθνικών στρατηγικών τους, ενισχύουν τους μηχανισμούς συμμετοχής των νέων και επενδύουν σε πολιτικές που αντιμετωπίζουν ολιστικά τις σύγχρονες προκλήσεις.
Στην Ελλάδα, αντίθετα, απουσιάζει μέχρι σήμερα ένα επικαιροποιημένο, συνεκτικό και διατομεακό πλαίσιο στρατηγικού σχεδιασμού για τη Νεολαία, το οποίο να συνδέει τις πολιτικές για την εκπαίδευση, την εργασία, τη στέγαση, την ψυχική υγεία, τη συμμετοχή, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό, την κοινωνική ένταξη και τη δημοκρατική συμμετοχή. Η διαχείριση των ζητημάτων που αφορούν τους νέους εξακολουθεί να γίνεται αποσπασματικά, χωρίς ενιαίο σχεδιασμό, χωρίς σαφείς ποσοτικούς και ποιοτικούς στόχους, χωρίς συγκεκριμένους δείκτες αξιολόγησης και χωρίς θεσμοθετημένο μηχανισμό παρακολούθησης της εφαρμογής των πολιτικών που υιοθετούνται.
Η προαναφερθείσα απουσία συνοδεύεται από μία εμφανή θεσμική υποβάθμιση της πολιτικής για τη νεολαία τα τελευταία χρόνια. Ενώ, ως το 2023, η «νεολαία» και τα ζητήματα που την αφορούν, αποτελούσαν αντικείμενο ξεχωριστής Γενικής Γραμματείας, Επαγγελματικής Εκπαίδευσης, Κατάρτισης, Δια Βίου Μάθησης και Νεολαίας, μετά τη μεταφορά των σχετικών αρμοδιοτήτων στο Υπουργείο Κοινωνικής Συνοχής και Οικογένειας, εντάχθηκαν στην Γενική Γραμματεία Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής. Η μεταβολή αυτή, μάλιστα, δε συνοδεύτηκε από την ανάδειξη των θεμάτων της νεολαίας ως ενός διακριτού και οριζόντιου πεδίου δημόσιας πολιτικής, με αποτέλεσμα τα ζητήματα που αφορούν τους νέους ν’ αντιμετωπίζονται, πλέον, ως επιμέρους αντικείμενο μιας ευρύτερης διοικητικής δομής και όχι ως αυτοτελής πολιτική προτεραιότητα. Σε μία περίοδο δε, κατά την οποία η Ευρωπαϊκή Ένωση αναβαθμίζει, διαρκώς, τον ρόλο της πολιτικής για τη Νεολαία και προετοιμάζει το νέο ευρωπαϊκό πλαίσιο μετά το 2027, η θεσμική αυτή υποβάθμιση στη χώρα μας, εκπέμπει, προφανώς, ένα αντιφατικό μήνυμα ως προς την βαρύτητα που αποδίδουμε στις πολιτικές για τη νέα γενιά.
Παράλληλα, δεν υφίσταται ένας μόνιμος μηχανισμός διαβούλευσης με τις οργανώσεις νεολαίας, τις οργανώσεις της κοινωνίας των πολιτών, τους επιστημονικούς φορείς, τους επαγγελματίες του πεδίου και τους ίδιους τους νέους, ώστε οι πολιτικές να σχεδιάζονται μέσα από ουσιαστική συμμετοχή και συνδιαμόρφωση.
Η προσέγγιση αυτή έρχεται σε αντίθεση με τη βασική αρχή της Ευρωπαϊκής Στρατηγικής για τη Νεολαία σύμφωνα με την οποία οι νέοι δεν αποτελούν απλώς αποδέκτες δημόσιων πολιτικών αλλά ισότιμους εταίρους στον σχεδιασμό, την εφαρμογή και την αξιολόγησή τους. Ιδιαίτερη σημασία αποκτά το γεγονός ότι η χώρα μας πρόκειται να αναλάβει το δεύτερο εξάμηνο του 2027 την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης, σε μια περίοδο κατά την οποία θα βρίσκεται σε εξέλιξη η εφαρμογή του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής για τη Νεολαία. Η ανάληψη της Προεδρίας δεν αποτελεί μόνο οργανωτική ή θεσμική υποχρέωση. Αποτελεί ταυτόχρονα μια σημαντική πολιτική ευκαιρία για τη χώρα να συμβάλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση των ευρωπαϊκών πολιτικών, να αναδείξει καλές πρακτικές και να προωθήσει πρωτοβουλίες που θα ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες της νέας γενιάς.
Για να μπορέσει, όμως, η Ελλάδα να διαδραματίσει ουσιαστικό ρόλο στη σχετική ευρωπαϊκή συζήτηση, οφείλει προηγουμένως να έχει διαμορφώσει μια σύγχρονη, συνεκτική και τεκμηριωμένη εθνική στρατηγική, η οποία θα αποτυπώνει τις προτεραιότητες της χώρας και θα αποτελεί προϊόν ουσιαστικής διαβούλευσης με τους νέους και τους φορείς που τους εκπροσωπούν. Η απουσία μιας τέτοιας στρατηγικής δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς τον τρόπο με τον οποίο η χώρα προετοιμάζεται για τη νέα ευρωπαϊκή περίοδο πολιτικής για τη Νεολαία, αλλά και ως προς το κατά πόσο οι σημερινές πολιτικές ανταποκρίνονται στις πραγματικές ανάγκες και προσδοκίες των νέων ανθρώπων.
Η νέα γενιά δεν ζητά αποσπασματικές παρεμβάσεις ούτε ευκαιριακά μέτρα. Ζητά σταθερές προοπτικές αξιοπρεπούς εργασίας, πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή κατοικία, ποιοτικές δημόσιες υπηρεσίες ψυχικής υγείας, δυνατότητες συμμετοχής στη δημόσια ζωή, ίσες ευκαιρίες, εμπιστοσύνη στους θεσμούς και ουσιαστική συμμετοχή στη διαμόρφωση του μέλλοντός της. Η επένδυση στη Νεολαία δεν αποτελεί κοινωνική δαπάνη, αλλά επένδυση στη δημοκρατία, στην κοινωνική συνοχή, στην οικονομική ανάπτυξη και στη βιωσιμότητα της χώρας.
Επειδή η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται ήδη στη διαδικασία διαμόρφωσης του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής για τη Νεολαία μετά το 2027,
Επειδή οι ευρωπαϊκές πολιτικές αναδεικνύουν ως βασικές προτεραιότητες τη στέγαση, την ποιοτική εργασία, την ψυχική υγεία, τη δημοκρατική συμμετοχή, την κοινωνική ένταξη και την ουσιαστική συμμετοχή των νέων στη λήψη αποφάσεων,
Επειδή οι νέοι στην Ελλάδα εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες ως προς την οικονομική τους αυτονόμηση, την πρόσβαση σε αξιοπρεπή κατοικία, την ποιοτική απασχόληση και τις υπηρεσίες ψυχικής υγείας,
Επειδή η χώρα εξακολουθεί να στερείται επικαιροποιημένης και ολοκληρωμένης Εθνικής Στρατηγικής για τη Νεολαία με σαφείς στόχους, δείκτες αξιολόγησης και μηχανισμό παρακολούθησης,
Επειδή η Ελλάδα αναλαμβάνει το δεύτερο εξάμηνο του 2027 την Προεδρία του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης και καλείται να συμβάλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση των νέων ευρωπαϊκών πολιτικών για τη Νεολαία,
Ερωτάται η αρμόδια Υπουργός:
- Προτίθεται να εκπονήσει και να θέσει σε δημόσια διαβούλευση νέα, ολοκληρωμένη και επικαιροποιημένη Εθνική Στρατηγική για τη Νεολαία; Εάν ναι, ποιό είναι το σχετικό χρονοδιάγραμμα;
- Με ποιους φορείς, οργανώσεις νεολαίας, επιστημονικούς και κοινωνικούς εταίρους προτίθεται να διαβουλευθεί για την κατάρτιση της νέας Εθνικής Στρατηγικής, ώστε να διασφαλιστεί η ουσιαστική συμμετοχή των ίδιων των νέων στη διαμόρφωσή της;
- Ποιες συγκεκριμένες πρωτοβουλίες σχεδιάζει για την αντιμετώπιση των βασικών προβλημάτων που αντιμετωπίζει σήμερα η νέα γενιά, ιδίως στους τομείς της στέγασης, της ποιοτικής απασχόλησης, της οικονομικής αυτονόμησης, της ψυχικής υγείας, της κοινωνικής ένταξης και της δημοκρατικής συμμετοχής;
- Προτίθεται να θεσπίσει μόνιμο μηχανισμό παρακολούθησης και αξιολόγησης των πολιτικών για τη Νεολαία, με συγκεκριμένους δείκτες αποτελεσματικότητας και δημόσια λογοδοσία για την εφαρμογή τους;
- Ποιες πρωτοβουλίες σχεδιάζει να αναλάβει η χώρα ενόψει της Ελληνικής Προεδρίας του Συμβουλίου της Ευρωπαϊκής Ένωσης το δεύτερο εξάμηνο του 2027, προκειμένου να συμβάλει ουσιαστικά στη διαμόρφωση και προώθηση του νέου ευρωπαϊκού πλαισίου πολιτικής για τη Νεολαία;
- Πώς προτίθεται να αξιοποιήσει τις σύγχρονες ευρωπαϊκές κατευθύνσεις και τις καλές πρακτικές των κρατών-μελών, ώστε η νέα Εθνική Στρατηγική για τη Νεολαία να ανταποκρίνεται στις πραγματικές ανάγκες και τις προσδοκίες των νέων της χώρας;
Η Ερωτώσα Βουλευτής
Νοτοπούλου Αικατερίνη
«Ανάγκη τροποποίησης του πλαισίου πρόσθετης εργασίας των Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (Ε.ΜΟ.Δ.Ε.)»
Οι Πυροσβέστες Δασικών Επιχειρήσεων (Ε.ΜΟ.Δ.Ε.) αποτελούν την πλέον εξειδικευμένη δύναμη πρώτης γραμμής του Πυροσβεστικού Σώματος στην πρόληψη και αντιμετώπιση των δασικών πυρκαγιών. Η αποστολή τους δεν περιορίζεται, αποκλειστικά, στην καταστολή των πυρκαγιών, κατά τις ημέρες υψηλού δείκτη επικινδυνότητας, αλλά περιλαμβάνει, καθημερινά, προληπτικές περιπολίες, επιτήρηση δασικών εκτάσεων, άμεση επέμβαση σε αρχόμενα συμβάντα, φύλαξη περιοχών για αποτροπή αναζωπυρώσεων και διαρκή επιχειρησιακή ετοιμότητα καθ’ όλη τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου.
Με το άρθρο 117 του ν. 5281/2026 τροποποιήθηκε η περ. ια’ της παρ. 1 του άρθρου 24 του ν. 5246/2025 και αυξήθηκε ο ανώτατος ετήσιος αριθμός επιπλέον οκταώρων πρόσθετης υπηρεσίας από δεκαέξι (16) σε είκοσι τέσσερα (24). Η αύξηση αυτή αναγνωρίζει, έμμεσα, τις αυξημένες επιχειρησιακές ανάγκες του Πυροσβεστικού Σώματος και ειδικότερα των Ε.ΜΟ.Δ.Ε.
Ωστόσο, η ίδια διάταξη εξακολουθεί να προβλέπει ότι η πρόσθετη εργασία μπορεί να διατεθεί μόνο όταν ο ημερήσιος δείκτης επικινδυνότητας πυρκαγιάς είναι υψηλός (3), πολύ υψηλός (4) ή κατάσταση συναγερμού (5).
Στην πράξη, όμως, οι πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες των Ε.ΜΟ.Δ.Ε. δεν εξαντλούνται στις ημέρες αυτές. Ιδιαίτερα κατά την αντιπυρική περίοδο, απαιτείται συχνά η εκτέλεση πρόσθετων περιπολιών, η ενίσχυση της επιτήρησης, η διατήρηση αυξημένης επιχειρησιακής ετοιμότητας και η αντιμετώπιση αναζωπυρώσεων ακόμη και σε ημέρες κατά τις οποίες ο ημερήσιος δείκτης επικινδυνότητας δεν ανέρχεται στο επίπεδο 3. Οι πραγματικές συνθήκες στο πεδίο, οι τοπικές ιδιαιτερότητες, οι μετεωρολογικές μεταβολές και οι υπηρεσιακές ανάγκες δεν αποτυπώνονται πάντοτε, πλήρως, στον ημερήσιο χάρτη πρόβλεψης κινδύνου.
Η πρόσφατη μεγάλη πυρκαγιά στο Ωραιόκαστρο Θεσσαλονίκης, η οποία κινητοποίησε επί πολλές ώρες ισχυρές επίγειες και εναέριες πυροσβεστικές δυνάμεις, ανέδειξε για ακόμη μία φορά τον καθοριστικό ρόλο των πυροσβεστών πρώτης γραμμής και την ανάγκη διαρκούς ενίσχυσης της επιχειρησιακής τους ετοιμότητας και ευελιξίας.
Παράλληλα, το Πανελλήνιο Σωματείο Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (ΠΑ.Σ.ΠΥ.Δ.Ε.) έχει ζητήσει την τροποποίηση της σχετικής διάταξης, ώστε η δυνατότητα παροχής πρόσθετης εργασίας στους υπαλλήλους των Ε.ΜΟ.Δ.Ε. να μην εξαρτάται αποκλειστικά από την εμφάνιση δείκτη επικινδυνότητας 3 στους ημερήσιους χάρτες, αλλά να μπορεί να ενεργοποιείται και όταν αυτό επιβάλλεται από τις πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες που διαπιστώνουν οι αρμόδιες υπηρεσίες.
Η δυνατότητα λήψης αποφάσεων με βάση τις πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες από τον εκάστοτε Διοικητή της οικείας Πυροσβεστικής Διοίκησης συνιστά στοιχείο αποτελεσματικής διοίκησης και ευελιξίας, ιδίως σε ένα επιχειρησιακό περιβάλλον όπου οι ανάγκες μεταβάλλονται διαρκώς και δεν είναι δυνατόν να αποτυπώνονται πλήρως σε έναν γενικό ημερήσιο δείκτη επικινδυνότητας.
Η επιλογή της Κυβέρνησης να αυξήσει μεν τον αριθμό των επιτρεπόμενων επιπλέον οκταώρων, διατηρώντας όμως έναν ιδιαίτερα περιοριστικό μηχανισμό ενεργοποίησής τους, δημιουργεί εύλογα ερωτήματα ως προς την αποτελεσματικότητα της ρύθμισης. Ενώ αναγνωρίζονται οι αυξημένες ανάγκες του Πυροσβεστικού Σώματος, οι αρμόδιες διοικήσεις εξακολουθούν να στερούνται της απαιτούμενης ευελιξίας να αξιοποιούν το προσωπικό όταν οι πραγματικές επιχειρησιακές συνθήκες το επιβάλλουν.
Επειδή η πρόληψη αποτελεί βασικό πυλώνα της πολιτικής προστασίας και απαιτεί συνεχή επιχειρησιακή παρουσία,
Επειδή οι Ε.ΜΟ.Δ.Ε. επιτελούν κρίσιμο έργο καθ’ όλη τη διάρκεια της αντιπυρικής περιόδου και όχι μόνο κατά τις ημέρες υψηλού δείκτη επικινδυνότητας,
Επειδή οι πραγματικές επιχειρησιακές ανάγκες δεν ταυτίζονται πάντοτε με τον ημερήσιο δείκτη πρόβλεψης κινδύνου πυρκαγιάς,
Επειδή η ίδια η αύξηση των επιτρεπόμενων επιπλέον οκταώρων αποδεικνύει ότι το Υπουργείο αναγνωρίζει την ανάγκη ενίσχυσης της επιχειρησιακής ετοιμότητας των πυροσβεστών.
Ερωτάται ο αρμόδιος κ. Υπουργός:
- Προτίθεστε να τροποποιήσετε την περ. ια’ της παρ. 1 του άρθρου 24 του ν. 5246/2025, όπως ισχύει μετά το άρθρο 117 του ν. 5281/2026, ώστε η δυνατότητα εκτέλεσης πρόσθετης εργασίας των υπαλλήλων των Ε.ΜΟ.Δ.Ε. να μην εξαρτάται αποκλειστικά από την εμφάνιση δείκτη επικινδυνότητας 3, 4 ή 5, αλλά να μπορεί να εγκρίνεται και βάσει τεκμηριωμένων επιχειρησιακών αναγκών που διαπιστώνονται από τις αρμόδιες υπηρεσίες του Πυροσβεστικού Σώματος;
- Έχετε εξετάσει τις σχετικές προτάσεις του Πανελλήνιου Σωματείου Πυροσβεστών Δασικών Επιχειρήσεων (ΠΑ.Σ.ΠΥ.Δ.Ε.) και ποιος είναι ο σχεδιασμός της για τη συνολική ενίσχυση της επιχειρησιακής λειτουργίας και της επιχειρησιακής ετοιμότητας των Ε.ΜΟ.Δ.Ε.;
